U srpskoj pravoslavnoj tradiciji, četrdeseti dan nakon rođenja deteta ima posebno značenje. Tada se obavlja obred metanja pred ikonu, kojim se dete prvi put uvodi u crkvu i simbolično prima u zajednicu vernika.
Ovaj čin nije samo običaj – to je duhovni prag, prvi susret novog života sa verom, svetinjom i božjom zaštitom.
Zašto baš 40. dan?
Broj 40 ima duboku simboliku u hrišćanstvu:
- Isus se 40 dana povlačio u pustinju pre početka propovedi,
- 40 dana traje post i priprema za praznike,
- duša pokojnika se, prema verovanju, posle 40 dana upokojava,
I upravo 40. dan nakon rođenja smatra se trenutkom kada se majka i dete mogu ponovo duhovno uključiti u život zajednice. Do tada, majka i dete su u svojevrsnom „karantinu“, periodu oporavka i prilagođavanja, bez prisustva crkvenim obredima.
Kako izgleda obred metanja
Na četrdeseti dan, majka ili neko od bliskih srodnika vodi dete u crkvu. Obično se dolazi rano, ujutru, i obred vodi sveštenik. Sveštenik izlazi ispred crkve i uzima dete iz ruku majke (ili oca). Zatim se čita molitva za očišćenje majke i za zdravlje deteta.
Sveštenik, potom, unosi dete u crkvu, često do ikonostasa, i podiže ga ispred ikone – najčešće Hrista Spasitelja ili Bogorodice.
Dete se blagosilja, i u nekim slučajevima se tri puta nosi oko oltara (u znak prihvatanja u crkvenu zajednicu).
Nakon obreda, sveštenik vraća dete porodici.
Ovaj čin se naziva „metanje pred ikonu“ – jer dete prvi put „staje pred Boga“, i biva ucrkveno.
Značaj običaja za porodicu
Za roditelje i rodbinu, ovo je važan i emotivan trenutak. Obred simbolizuje:
- duhovno rođenje deteta,
- prihvatanje u pravoslavnu zajednicu,
- početak pripreme za buduće svetinje – krštenje, pričešće, molitvu.
Veruje se da dete koje je „meteno“ pred ikonu ima božji blagoslov i zaštitu od najranijih dana.
Povezanost sa narodnim običajima
Iako je obred crkveni, kroz vekove je postao i deo narodne tradicije. U nekim krajevima, nakon obreda:
- domaćini prave skromno posluženje za bližu rodbinu,
- pali se sveća za zdravlje deteta,
- baka ili kuma daruju dete simboličnim poklonom (zlatnik, ikonica, peškirić).
Ovaj dan se pamti kao prva svetkovina u životu deteta.
Običaj koji živi i danas
Metanje pred ikonu se i dalje praktikuje u velikom broju pravoslavnih porodica. Bez obzira na stepen religioznosti, mnogi roditelji žele da obave ovaj obred – iz poštovanja prema tradiciji, vere u zaštitu i osećaja pripadnosti.
To je trenutak kada se dete, iako još nesvesno sveta oko sebe, uvodi u duhovni život, uz prisustvo svetinje, tišine i molitve. A upravo u tome leži duboka vrednost običaja – priznavanje da je novi život dar, i da zaslužuje blagoslov na samom početku puta.
VILA BOROVA I AGENCIJA MIROS
