Manastir Uvac sa crkvom Rođenja Presvete Bogorodice

Manastir Uvac Srbija Jedan od najteže pristupačnih srednjovekovnih manastira kod nas, svojevrsno carstvo kamena i zmija, jeste manastir Uvac, iliti Vuvac, pod kojim imenom ga srećemo u oskudnim izvorima. Nalazi se na istoimenoj reci, u podnožju pribojskog Crnog Vrha (sa jugozapadne strane) i ispod obronaka Zlatibora (sa severoistoka). Do manastira se dolazi kada na Zlatiboru skrenete prema Ribničkom jezeru, prođete jezero, a zatim selo Ribnicu. Posle toga treba pratiti putokaze i informisati se kod lokalnog stanovništva, jer se veći deo puta ide makadamom sa dosta raskršća. Uvac nije sasvim nepoznat u našoj kulturnoj istoriji. Tako je poznato da su ga u vreme najvećeg uspona u prvoj polovini XVII veka posećivali mnogi putnici, namernici, ali i visoki crkveni dostojanstvenici. Zna se da je manastir Uvac nekoliko puta rušen i obnavljan. Srednjovekovni manastir Uvac, nekada značajni duhovni i kulturni centar ovog kraja, srušen je 1698 godine. Rekonstrukcija je posle tri veka, potpuno uspela zahvaljujući Narodnom muzeju iz Užica. Kako piše na zidu pred crkvenim dverima, arheološko-konzervatorske radove vodili su Savo Derikonjić i Blagota Pešić. Da je manastir sasvim "prenet" iz prošlosti u sadašnjost, svedoče i isključivo prirodni materijali u njega ugrađeni. Prekriven je drvenim pokrivačem, sa čak 14 hiljada malih letvica od borovog klisa. U zidove je ugrađeno 170 kubika sige, hiljade kubika kamena, šljunka i peska, uz 200 kubika drvene građe, ali je čitav poduhvat ipak izveden uz krajnje skromna novčana sredstva. Presudan je bio entuzijazam obnovitelja. "Kada smo krenuli u posao, ovde je bilo bespuće i šipražje, a uz pomoć helikoptera smo spuštali opremu" kaže Milosavljević, koji je u ovom kraju proveo punih pet graditeljskih sezona. Vremenom, radovi su napredovali, uz stalnu finansijsku podrsku republičkih ministarstava, ali i ogromnu pomoć Vojske Jugoslavije i užičkog preduzeća "Putevi", koje je probilo put do manastira, gde se sada stiže i automobilom. Ovo svetilište ponovo okuplja vernike iz zlatiborskog kraja, a pohode ga i mnogi posetioci Zlatibora. Manastir Uvac je oživeo, postao je metoh manastira Studenice. 21. septembra 1998, na Malu Gospojinu (dan manastirske slave), obeležen je završetak obnavljanja manastira Uvac, srušenog pre tačno trista godina, a sada potpuno restauriranog. Entuzijazmom stručnjaka užičkog Narodnog muzeja, uz sredstva Vlade Srbije, preko njenih ministarstava za kulturu i nauku i tehnologiju, petogodišnji istraživačko-konzervatorski radovi na manastiru Uvac okončani su celovitom rekonstrukcijom, a objekat, odavno srušen i zaboravljen, ponovo je zasijao starim sjajem. Tim povodom, u prisustvu mnogih vernika, svetu arhijerejsku liturgiju služili su episkopi žički Stefan i gornjokarlovački Nikanor, obavivši i osvećenje crkve i manastirskog konaka. U crkvi je urađen ikonostas sa dvadeset osam ikona, jedan veliki polijelej, vladičanski presto.

Tekst i slike preuzeti sa manastiri.rs
Povratak na Žička Eparhija